Meer reflectie

Reflectie kan ook gedefinieerd worden als een essentieel onderdeel van een experientieel leerproces waarbij personen hun ervaringen bewust exploreren volgens een aantal niveaus om zodoende te komen tot een nieuw begrip en gedrag.
 
 Niveaus van reflectie:
 1.   reflectie: bewustwording, observatie en beschrijving: Iemand wordt zich bewust van een specifieke waarneming, een betekenis en/of een gedragskenmerk van zichzelf en is in staat deze nieuwe ervaring en waarneming te verbaliseren.
2.  affectieve reflectie: Iemand wordt zich bewust van z’n gevoelens omtrent z’n manieren van waarnemen, denken, handelen en gewoontes in relatie tot een specifieke situatie.
3.  discriminatoire reflectie: Iemand stelt de effectiviteit van z’n waarnemingen, gedachten, handelingen en gewoonten over een specifieke situatie vast en kan daarbij de oorzaken ervan vaststellen.
4. oordeelvormende reflectie: Het maken van waardeoordelen en de bewustwording ervan omtrent onze waarnemingen, gedachten, handelingen, gewoonten in termen van gewenst of ongewenst; positief of negatief
5.  conceptuele reflectie: De bewustwording van de adequaatheid van de concepten die tijdens de counselingsituatie worden gehanteerd.
6.  psychische reflectie: De realisatie dat je oordelen vormt - en welke je - vormt over anderen op basis van geringe informatie over die personen.
7.  theoretische reflectie: De bewustwording dat een routine of een gewoonte misschien niet de meest geschikte benadering voor een bepaalde situatie is.

Globaal:
    het doel van reflectie is om een brug te slaan tussen ervaringen uit het verleden en huidige ervaringen om zodoende toekomstige ‘acties’ te kunnen bepalen.